HIV Pozitif Hayatın Günlüğü

Archive for 19 Mart 2011

Ben Artık…

 

Bir hastaneye alışmak kolay olabilir mi? Hayatım boyunca hastaneleri her zaman sıkıcı, soğuk ve işlerimi tamamladıktan sonra hemen uzaklaşılması gereken yerler olarak gördüm.

İstanbul Üniversitesi (Cerrahpaşa) Tıp Fakültesi’ndeki ilk gecemden sonra biraz biraz buraya alışmaya başlamıştım.

Bu hastane benim hayatımda yeni bir şeylerin başlayacağı bir yerdi. Sevgi Yılmaz’ın hayatında beklide en önemli dönemlerden birinin başlayacağı yerdi…

Yapılan tarama testlerinde HIV pozitif olduğum ortaya çıkmıştı!!!

Sil baştan tüm tahlillerim burada yeniden yapılmaya başlandı. Westernblod – doğrulama testi ki bu test gerçekten HIV ile enfekte olup olmadığımı gösterecekti, viral yükü (vücudumdaki virüs sayısı) , CD4 sayıları (bağışıklık sistemimdeki akyuvarlarımın sayısı)…

Hepsi için tekrar tekrar kan alındı.

Benim doğrulama testimin sonucunu 2 gün sonra vereceklerdi. İnsan içinde “Belki yalancı pozitifliktir… Belki negatif çıkar diye…” diye nasıl büyük umutlar besliyor bilemezsiniz… Bu küçük ihtimalin doğru olması için dua ediyorsunuz hep…

Sonuç negatif olabilir düşüncesi aklımdan çıkmıyordu bir türlü…

Ama olmadı ve sonuç pozitif geldi…

İçimden bir çığlık yükseldi…

Sessizce; “Anne, orada mısın?”

Artık HIV pozitif olduğum kesindi!!!

Sonucu aldığım anda nedenini bilmiyorum ama korkmadım. Hüzünlenmedim. Sadece biraz şaşkındım. Çünkü bu hastalık “Hep başkalarının başına gelmez miydi?”

Bir süre sonra kendimi durumumu unutturacak olan bir soru geldi aklıma;

Peki ya kızım?

Hamileliğim sırasında mı HIV ile enfekte olmuştum, ona da geçmiş miydi? Bu düşünce beni her şeyden tüm yaşadıklarımdan daha fazla düşündürüyordu…

Bu arada hemen kızımdan kan alındı.

Çok şükür onda bir şey yoktu.

Evden televizyonu ve kitaplarımı da getirtmiştim. Manzarası gasılhane (ölülerin yıkandığı yer) olan odamda rahattım…

Korkacak hiçbir şey yoktu çünkü emin ellerdeydim…

Her gün annemle gasılhaneyi seyredip “Allah rahmet eylesin. Bu ölenin seveni çokmuş.” Veya “Aaa bak bu pek bir kimsesizmiş. Kimseler yok” diyerek katılımcı profilini inceliyorduk.

Sevgi Yılmaz