HIV Pozitif Hayatın Günlüğü

Archive for 22 Ağustos 2011

Güzel bir sahne;

“İşte bir sahne ama içi bomboş. Yazılmış en güzel oyunların artık bir anlamı yok…”

Konuşuyoruz…

Ben ve onun arkadaşları. Ona ne olduğunu anlamaya çalışıyoruz. Sürekli olarak “belki de” diye başlayan cümleler kuruyoruz.

“Belki de ailesinin maddi sıkıntıları vardır…”

“Belki de başına bir şey gelmiştir…”

“Belki de depresyona girmiştir…”

“Belki, belki, belki…”

Herkes onun ile ilgili olarak konuşuyordu. Ancak hiç kimse benim kadar benim kadar acı çekmiyordu. Onlar sadece bir arkadaşlarını kaybetmişlerdi ben ise hayat dostu, sevgilimi ve her şeyimi kaybetmiştim. Bir insanı kaybetmiş olmanın en zor yanı sanırım onun ile birlikteyken kendini tam olarak hissediyordum.

Ancak o gidince kendimi asimetrik hissetmeye başladım…

Asimetrik hissediyorum…

Onunla ilgili ne kadar güzel hayaller kurmuştum ben…

O günlerde günlüğüme şunu yazdım: “İşte bir sahne ama içi bomboş. Yazılmış en güzel oyunların artık bir anlamı yok…”

Mert Sönmez