HIV Pozitif Hayatın Günlüğü

Anne!

İlk önce aklıma gelen şey annem oldu…

Ölecektim, peki ona ne olacaktı?

Tek oğlu öldükten sonra ne hissedecekti?

Kendimi düşündüm bir an: hastane köşelerinde bilinçsiz bir şekilde yatıyorum…

Annem orada, başımda ağlıyor…

Bana ne olacaktı?

Ben ne olacaktım?

Ben?

O gitmişti ya ben?

Korktuğumu hissettim, üşüdüğümü hissettim..

O zamanlar HIV/AIDS’den kimsenin artık ölmediğini normal yaşam süresini tedaviler sayesinde kaliteli bir şekilde  bilmiyordum…

Birden Ozan’ın yanından hiçbir açıklama yapmadan kalktım…

Park bana dar gelmişti…

Mert Sönmez

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: