HIV Pozitif Hayatın Günlüğü

Eve geldim,

İçimde büyük bir kaos var. Gelecek, geçmiş ve şimdiki zaman hepsi iç içe girmiş. Mükemmel bir karmaşanın tam ortasındayım. Beynim sürekli olarak bana tuzaklar kuruyor, gelecek için olumsuzluklar üretiyor. Onu durduramıyorum ve bunu kaldırıp kaldıramayacağımdan pek emin değilim.

Sürekli o anı düşünüyorum: tanı almak…

Acaba nasıl olacak, bana ne diyecekler, insanlara ne anlatacağım?

Beynim sürekli yeni senaryolar yazıyor, durduramıyorum…

Ben bir kaos içerisindeyim ve kaos beni yutuyor. Bu duygu çok farklı, korku değil, ürkmek değil, endişelenmek hiç değil. Belki hepsinin toplamından daha fazlası ancak kesinlikle daha az değil.

Aklımdan geçen şeylere bazen ben bile inanamıyorum. Bir mantık hatası içerisindeyim: eğer test yaptırırsam tedavi olabilirim ama test yaptırırsam o sonuç alma kısmına dayanamayabilirim.

Onu düşündüm bir an: acaba o bu durumla nasıl başa çıkmıştı? O neler yaşamıştı? Ben yalnız mıydım?

Kendimi tanımlayabildiğim tek kelime buydu: Kaos; doğurgan bir düzensizlik, karmaşa ve bilinmezlik…

Mert Sönmez

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: