HIV Pozitif Hayatın Günlüğü

Archive for 07 Mayıs 2012

Güzel insanlar biriktiriyorum…

Yaz da geldi. Bu yaz ilk yazım, hayatımın en uzun geçen kışından sonra. Bu yaz için bir çok şey biriktirmiştim. Ne kadarını yapabileceğimi merak etmelerdeyim. “Haftanın iki günü çalışma günü olsa, beş günü tatil!” diye dileklerim vardı yıllar önce. Bilseydim böylesi bir kabulü, asla istemezdim. Böylesi “sevgili kul” olmak değildi hayalim!… Mesela en son, Sapanca’da daha önce bize çay getiren çocuğa rastlamıştım. Gülüşü dünkü dolunay gibi güzeldi. Muhabbet etmiştik onun dilince. Ve yine bir kaç gün önce Sapanca’dan geçmekteyken, aklıma geldi yine. Hatta aynı yerde oturup, onu sordum. “Yok bugün Ertuğrul!” dediler, “Babası burada çalışıyor, onunla geliyor buraya.”. İki bardak çaydan sonra yola koyulup, henüz otobana girmeden karşımda yine o küçük insan… Erik toplamış ve yoldan geçenlere satıyor. Durdum ve camı açtım. Beni görünce ne kadar mutlu oldu Ertuğrul… Bir o kadar da ben… Çığlık attı, “aaaaaa!” deyip, uzattı elini… Ne saf ve ne temizdi çocuk. Bu kadar basitti karşılıklı mutluluk vermek işte. Ve yine özledim sonra onu…

Biz insanlar daima sahip olduklarımızdan başka şeyleri istemek için yaratılmışız belki de. Şimdiki isteğim malum, bakalım nasıl olacak şimdi. Çok ütopik gelse de, umut insanı ayakta tutan.

Bir yandan adımlar atarken hayatın yollarında. Güzel insanlar biriktiriyorum, onlar gibi… Ertuğrul gibi…
İnanmayacaksınız ama bana o gülen yüzü ile mutluluk veren küçük çocuğu yine özledim…
İnsan mutluluktan başka ne için yaşar ki!
Sadece kendim için değil, herkes için tuttuğum dilek anlaşılmıştır sanırım…

Fatih Egelioğlu